دوا کیمیا بود

                                        دوا کیمیا بود...

بده ای سـاقی میفـروش زآن شــرابی که کیمیــا بـود     می ریــز زجــــام شـــرابـم چــون دوا کیمیــا بود

ســاقی شرابی ده که چشمم ز مستی بینــای بینا بود     امشب بزم عیش ونـوشی فراهم کن که کیمیا بود

خمـــارم پــور کـن جـــامی را کـه ز می نــوش کنـــم     می ز میکده نوشم گویـم شـراب ساقی کیمیـا بود

ســـاقی شرابم ده سر کشم تا نگاهم مست سیما بـود     رخی ازنگاه حدیث عشقم زجامیمم مست کیمیابود

بچــرخ ای ســــــــــــاقی که جمـال بی مثـــــال دلبــر زتـــــو بینـــــم      پرده بگشا و رخ بنمـــا که جمـــالت زین مخمـــل کیمیــا بود

ســـاقی بده ز آن مـی کـــه کیمیـاست دهـان تـر کنــم     شمعی روشن نماکه وین میکده منورچـوکیمیابود

می ده ســـاقیـا مگر نبینـی در چه شــور و نشــاطــم     شبی نیاید چوامشب می پرستی چو من کیمیابود

بــدیــــن شـــور و نشـا ط در ا وج همـــای سعـادتــم     بخیـال دلبرم که شراب امشب چـو د واکیمیــا بود

امشــــب ای ســـــاقــــی بـــــت خــــانـــــــه کنـــم ایــــن میـــکده را       به میفـــروش کومیـــزبان تویی مهمانی چومن کیمیــــا بود

بینــــــــــــم خــاطــــــرات نـــازنیــــن امشــــــب ز جــــام شــــــرابـــم      لب لعــــل وخط مشکیــــن ابــــروی کشیده برسیما کیمیـابود

بـــه مستی دم دهم کــه پــادشــاهی را زیـر پا نهــــم     هم پیمان وهمپیاله امشب چوســاقی دگرکیمیابود

ســـاقــــیـــــا بـــدشــــت کــــوه میــــزنم نــــی و آواز ســـــرمینهـــــم      گویم همـــدمی همچوتو بـــا لب شکرجام خوشترکیمیـــا بود

بنـــازم دلبــر را یا رب که حســن جمـالش کیمیــا بود     جــام می و میکـــده و سـاقی میفروش کیمیا بود

ســــاقی شـــرابــــــی ده کـــه د یــده ام بینـــــا بـــود     مـریض عشقم و بیقرار دگـر مگو دوا کیمیـا بود

بـــا آنــــــهمـــه شیــــــــوه کــــــه داری گـــره گشـــایــم تــــــــویــــی       بیمار شبم زین میکده همچـــو ساقی دلگشایم کیمیـــــــا بود

سقــــای مــــریضم طبیبم ساقی میکده که امـــشب مرایدبیضـا کند       شفـــا دهد زین میکده غوغـــا کنم گویم طبیبـــم کیمـیـا بــــود