طب عشق را

                                       طب عشق را...

ای پرستوی من تو محیــا کن برمن طبغ عشق را      تـا عــاشقان آینــد و نبیننـد در طبغ طب عشــق را

بـر چنین بر طبغ خـــال لب و ابـــروی کشیـــده را      شب عشق است وخاموشی محیاکن تولب عشق را

از فـــراق لـــب تـــو نــــازنیــــن هســـــت هــــوســـی مـــــــــرا        مـــرغ شب مـــاتوئی بس امشب محیــــا کن لـــــب عشــــق را

بسی تنهــا سوختم و ساختم در این خـاموشی شب      بیا ساقی امشب تو باش و محیا کن طب عشــق را

بلکــه جـــان گیرم من از می و لب جـانان امشــب      مست کــن تو از بــــاده قدح طب و لب عشــــق را

در بــر تــو مســت جــانـــان جــان چه لازم مـــرا       کم حــرفم نگویم سخن هرجا جز ازطــب عشـق را

امشب در مخمل عـــاشقان سرخط عشقـــم عشـــق تــــــوست         چون غمـــدیده دلم بــر سینـــــه میـــزنــــد لــــــب عشـــــــق را

بی تـــو بــــه گلـــزار و گلستــان نمیرود دل مـــن      امشب ای نگاه من نسیه رها مکن لـــب عشـق را

امشب عمــرم به فنـــا میرود از جمـال بی مثال تو      بیــــا زبرم می نوش وحفظ کن حرمت لب عشق را

ایــــــــــــن دم کـــــــه رفـــــت بـــه انتظــــــار فـــــردا مبــــــاش        هـــــرشب که سربربــــــالین نهی بیــن لب وطـــــب عشــــق را

درنگـــــاهم هـــــرچه هست خـــاطرات شــــــــب اسـت امشب        اهـــــــل میکــــده امشب زمن آموختند رمــــــزطب عشــــــق را

سقایم غرورم و شکسته ام به پای تو نشستــه ام      دلــم زخـــم است بیـــا و بیـــن را زلـب عشـــق را