بیگانه باشم

                                         بیگانه باشم...
 

دوست دارم دگـــر بــــا دوستــــــان بیگانه باشم         خود اهــل میخـــانه و همــدم دیوانـــه بـــاشـــم

دل بـــه هـــرکس ندهم که خونــه خراب بـــــاشم         تا تــوانم با مــرحرمین هم چو بیگــانه بــــاشم

میــان آشنــایـــان نه شمع باشم و نــه پـــروانه          قسم خـــوردم با هـــر آشنا چو بیگــانه بــــاشم

زهـــر آشنــــا چــو مـــار گــــزیـــده زخـــم دارم         ز هــرکس بیزارم خواهم دگر خود یگـــانه باشم

قلـــــــم کـــردم دگـــر ایـــن دســـت دوســـتی را            با نــامرد زمــانه بـــاید چنین بیگــــانه بـــــاشم

بــه هـــرکس وفــا کردم زپشت خنچـــر خـــوردم         چـــه آشنـــای بهتـــر از جان که یگــانه بـــاشم

دل بـــریدم زهـــرکس کـــه کس در بـــر نبینــــم         تنهـــا زهرآشنـــا به در خلوت یگـــــانه بــــاشم

به کس مگــویم دوست که دوستی بی معنی بود          بخیال اینهمه کلام تنهـــا خود ره میخـانه بــاشم

دوستدارم همــرنگ جمــاعت منم بیگــانه بــاشم         بــا ساقی می تنهــا زمیخــانه هم پیــاله بـــاشم

وقـــت تنگ دستی منـــم بـــه دوســـت و آشنــــا رو مکنـــــــم            حرف دل به کس مگـــویم خـــواهم بـــا همه بیگـانه باشم

زین بعد به هرکس دل ندهم که خود دلخور باشم          خـــواهم در ره هـــر آشنـــا منم بیگانه بـــاشم

چه دوستی بهترازخداسقاکه همیشه حافظ توست          منم جزخدا باهمه کس دل بریدم که یگانه باشم